Προβολή πηγαίου κώδικα για τη σελίδα Οκταεδρική μοριακή γεωμετρία

Δεν έχετε την άδεια να τροποποιήσετε αυτή τη σελίδα, για τον ακόλουθο λόγο:

Η διεύθυνση IP σας βρίσκεται σε ένα εύρος που έχει αποκλειστεί σε όλα τα wiki του Ιδρύματος Wikimedia.

Ο αποκλεισμός έγινε από ‪Jon Kolbert‬ . Ο λόγος που δίνεται είναι Open proxy/Webhost: See the help page if you are affected .

Έναρξη αποκλεισμού: 05:37, 21 Φεβρουαρίου 2024
Λήξη αποκλεισμού: 05:37, 21 Φεβρουαρίου 2029

Η τρέχουσα διεύθυνση IP σας είναι 18.223.2.202 . Το αποκλεισμένο εύρος είναι 18.223.0.0/16 .

Παρακαλούμε συμπεριλάβετε τις παραπάνω λεπτομέρειες σε όποια ερωτήματα κάνετε. Εάν πιστεύετε ότι έχετε αποκλειστεί κατά λάθος, μπορείτε να βρείτε πρόσθετες πληροφορίες και οδηγίες στην παγκόσμια πολιτική No open proxies παγκόσμια πολιτική.

Διαφορετικά, για να συζητήσετε τον αποκλεισμό, παρακαλούμε αναρτήστε ένα αίτημα για έλεγχο στο Meta-Wiki. ⧼wikimedia-globalblocking-blockedtext-mistake- email-steward⧽

Μπορείτε να δείτε και να αντιγράψετε τον κώδικα της σελίδας:

{{Infobox molecular geometry
| Examples= SF<sub>6</sub>, Mo(CO)<sub>6</sub>
| Image_File=[[sulfur hexafluoride|SF<sub>6</sub>]], [[molybdenum hexacarbonyl|Mo(CO)<sub>6</sub>]]
| Symmetry_group= ''O<sub>h</sub>''
| Atom_direction= 6
| Bond_angle= 90°
| mu= 0
}}
Στη [[χημεία]], '''οκταεδρική μοριακή γεωμετρία''' (octahedral molecular geometry), που ονομάζεται επίσης '''τετραγωνική διπυραμίδα''' (square bipyramidal),<ref>{{Cite web |title=Trigonal bipyramidal molecular shape @ Chemistry Dictionary & Glossary |url=https://glossary.periodni.com/glossary.php?en=trigonal+bipyramidal+molecular+shape#:~:text=Octahedral%20molecular%20geometry%20(square%20bipyramidal,to%20be%20a%20regular%20octahedron. |access-date=2022-07-03 |website=glossary.periodni.com}}</ref> περιγράφει το σχήμα ενώσεων με έξι άτομα ή ομάδες ατόμων ή [[προσδέματα]] συμμετρικά διατεταγμένες γύρω από ένα κεντρικό άτομο, ορίζοντας τις κορυφές ενός [[οκτάεδρο|οκταέδρου]]. Το οκτάεδρο έχει οκτώ έδρες, εξ ου και το πρόθεμα οκτα-. Το οκτάεδρο είναι ένα από τα [[πλατωνικά στερεά]], αν και τα οκταεδρικά μόρια έχουν συνήθως ένα άτομο στο κέντρο τους και κανέναν δεσμό μεταξύ των ατόμων του προσδέματος. Ένα τέλειο οκτάεδρο ανήκει στην [[ομάδα σημείων]] O<sub>h</sub>. Παραδείγματα οκταεδρικών ενώσεων είναι το εξαφθοριούχο θείο (SF<sub>6</sub>) και το εξακαρβονυλικό μολυβδαίνιο (Mo(CO)<sub>6</sub>). Ο όρος ''οκταεδρικό'' χρησιμοποιείται κάπως χαλαρά από τους χημικούς, εστιάζοντας στη γεωμετρία των δεσμών με το κεντρικό άτομο και χωρίς να λαμβάνονται υπόψη οι διαφορές μεταξύ των ίδιων των προσδεμάτων. Παραδείγματος χάρη, το χλωριούχο εξάμινο κοβάλτιο(III) ({{chem2|[Co(NH3)6](3+)}}), το οποίο δεν είναι οκταεδρικό με τη μαθηματική έννοια λόγω του προσανατολισμού των δεσμών {{chem2|N\sH}}, αναφέρεται ως οκταεδρικό.<ref>{{cite book|last=Von Zelewsky|first=A.|title=Stereochemistry of Coordination Compounds|publisher=John Wiley|location=Chichester|date=1995|isbn=0-471-95599-X|url-access=registration|url=https://archive.org/details/stereochemistryo0000zele}}</ref>

Η έννοια της οκταεδρικής γεωμετρίας συναρμογής αναπτύχθηκε από τον Άλφρεντ Βέρνερ για να εξηγήσει τις στοιχειομετρίες και τον ισομερισμό στις [[ενώσεις συναρμογής]]. Η διορατικότητά του επέτρεψε στους χημικούς να αιτιολογήσουν τον αριθμό των ισομερών των ενώσεων συναρμογής. Τα οκταεδρικά σύμπλοκα μεταβατικών μετάλλων που περιέχουν αμίνες και απλά ανιόντα αναφέρονται συχνά ως Σύμπλοκα τύπου Βέρνερ.
[[Image:Sulfur-hexafluoride-3D-vdW.png|thumb|right|200px|Δομή του εξαφθοριούχου θείου, ένα παράδειγμα μορίου με οκταεδρική γεωμετρία συναρμογής.]]

== Ισομέρεια σε οκταεδρικά σύμπλοκα ==
{{main|Στερεοχημεία}}

Όταν δύο ή περισσότεροι τύποι προσδεμάτων (L<sup>a</sup>, L<sup>b</sup>, ...) συναρμόζονται σε ένα οκταεδρικό μεταλλικό κέντρο (M), το σύμπλοκο μπορεί να υπάρχει ως ισομερές. Το σύστημα ονομασίας για αυτά τα ισομερή εξαρτάται από τον αριθμό και τη διάταξη των διαφορετικών προσδεμάτων.

=== ''cis'' και ''trans'' ===
Για ML{{su|p=a|b=4}}L{{su|p=b|b=2}}, υπάρχουν δύο ισομερή. Αυτά τα ισομερή ML{{su|p=a|b=4}}L{{su|p=b|b=2}} είναι ''cis'', εάν τα L<sup>b</sup> προσδέματα είναι αμοιβαία γειτονικά και ''trans'', εάν οι ομάδες L<sup>b</sup> βρίσκονται σε γωνία 180° μεταξύ τους. Ήταν η ανάλυση τέτοιων συμπλόκων που οδήγησε τον [[Άλφρεντ Βέρνερ]] στην βραβευμένη με Νόμπελ υπόθεση των οκταεδρικών συμπλόκων ��ο 1913.

<gallery class="center">
Image:Cis-dichlorotetraamminecobalt(III).png|{{center|''cis''-[CoCl<sub>2</sub>(NH<sub>3</sub>)<sub>4</sub>]<sup>+</sup>}}
Image:Trans-dichlorotetraamminecobalt(III).png|{{center|''trans''-[CoCl<sub>2</sub>(NH<sub>3</sub>)<sub>4</sub>]<sup>+</sup>}}
</gallery>

=== Εδρικά και μεσημβρινά ισομερή===
Για ML{{su|p=a|b=3}}L{{su|p=b|b=3}}, δύο ισομερή είναι πιθανά - ένα '''εδρικό ισομερές''' (facial isomer, fac) στο οποίο κάθε σύνολο τριών ταυτόσημων προσδεμάτων καταλαμβάνει μία όψη του οκταέδρου που περιβάλλει το άτομο μετάλλου, έτσι ώστε οποιοιδήποτε δύο από αυτούς τους τρεις υποκαταστάτες να είναι αμοιβαία cis, και ένα '''μεσημβρινό ισομερές''' (meridional isomer, mer) στο οποίο κάθε σύνολο τριών ταυτόσημων προσδεμάτων καταλαμβάνει ένα επίπεδο που διέρχεται από το άτομο του μετάλλου.

<gallery class="center">
Image:Fac-trichlorotriamminecobalt(III).png|{{center|''fac''-[CoCl<sub>3</sub>(NH<sub>3</sub>)<sub>3</sub>]}}
Image:Mer-trichlorotriamminecobalt(III).png|{{center|''mer''-[CoCl<sub>3</sub>(NH<sub>3</sub>)<sub>3</sub>]}}
</gallery>

=== Δ - Λ ισομερή===
Σύμπλοκα με τρία διοδοντικά προσδέματα ή δύο cis διοδοντικά προσδέματα μπορούν να υπάρχουν ως ζεύγη [[εναντιομερές|εναντιομερούς]]. Παραδείγματα παρουσιάζονται παρακάτω.

<gallery class="center">
Image:Delta-tris(oxalato)ferrate(III)-3D-balls.png|{{center|''Λ''-[Fe(ox)<sub>3</sub>]<sup>3−</sup>}}
Image:Lambda-tris(oxalato)ferrate(III)-3D-balls.png|{{center|''Δ''-[Fe(ox)<sub>3</sub>]<sup>3−</sup>}}
Image:Delta-cis-dichlorobis(ethylenediamine)cobalt(III).png|center|''Λ''-''cis''-[CoCl<sub>2</sub>(en)<sub>2</sub>]<sup>+</sup>]}
Image:Lambda-cis-dichlorobis(ethylenediamine)cobalt(III).png|{{center|''Δ''-''cis''-[CoCl<sub>2</sub>(en)<sub>2</sub>]<sup>+</sup>}}
</gallery>

=== Άλλα ===
Για το ML{{su|p=a|b=2}}L{{su|p=b|b=2}}L{{su|p=c|b=2}}, είναι δυνατά συνολικά πέντε γεωμετρικά ισομερή και έξι στερεοϊσομερή.<ref>{{cite book|last1=Miessler|first1=G. L.|last2=Tarr|first2=D. A.|title=Inorganic Chemistry|edition=2nd|publisher=Prentice-Hall|date=1999|page=290|isbn=0-13-841891-8}}</ref> 
# Ένα ισομερές στο οποίο και τα τρία ζεύγη όμοιων προσδεμάτων είναι ''trans''
# Τρία ισομερή στα οποία το ένα ζεύγος όμοιων προσδεμάτων (L<sup>a</sup> ''ή'' L<sup>b</sup> ''ή'' L<sup>c</sup>) είναι ''trans'' ενώ τα άλλα δύο ζεύγη προσδεμάτων είναι αμοιβαία ''cis''.
# Δύο εναντιομερή ζεύγη στα οποία και τα τρία ζεύγη όμοιων υποκαταστατών είναι ''cis''. Αυτά είναι ισοδύναμα με τα ισομερή Δ - Λ που αναφέρθηκαν παραπάνω.

Ο αριθμός των πιθανών ισομερών μπορεί να φτάσει τα 30 για ένα οκταεδρικό σύμπλοκο με έξι διαφορετικά προσδέματα (αντίθετα, μόνο δύο στερεοϊσομερή είναι δυνατά για ένα τετραεδρικό σύμπλοκο με τέσσερις διαφορετικά προσδέματα). Ο ακόλουθος πίνακας παραθέτει όλους τους πιθανούς συνδυασμούς για μονοδοντικά προσδέματα:

{| class="wikitable"
! Τύπος !! Αριθμός ισομερών !! Αριθμός [[εναντιομερές|εναντιομερών]] ζευγών
|-
| ML<sub>6</sub> || 1 || 0
|-
| ML{{su|p=a|b=5}}L<sup>b</sup> || 1 || 0
|-
| ML{{su|p=a|b=4}}L{{su|p=b|b=2}} || 2 || 0
|-
| ML{{su|p=a|b=4}}L<sup>b</sup>L<sup>c</sup> || 2 || 0
|-
| ML{{su|p=a|b=3}}L{{su|p=b|b=3}} || 2 || 0
|-
| ML{{su|p=a|b=3}}L{{su|p=b|b=2}}L<sup>c</sup> || 3 || 0
|-
| ML{{su|p=a|b=3}}L<sup>b</sup>L<sup>c</sup>L<sup>d</sup> || 5 || 1
|-
| ML{{su|p=a|b=2}}L{{su|p=b|b=2}}L{{su|p=c|b=2}} || 6 || 1
|-
| ML{{su|p=a|b=2}}L{{su|p=b|b=2}}L<sup>c</sup>L<sup>d</sup> || 8 || 2
|-
| ML{{su|p=a|b=2}}L<sup>b</sup>L<sup>c</sup>L<sup>d</sup>L<sup>e</sup> || 15 || 6
|-
| ML<sup>a</sup>L<sup>b</sup>L<sup>c</sup>L<sup>d</sup>L<sup>e</sup>L<sup>f</sup> || 30 || 15
|}

Έτσι, και τα 15 διαστερεομερή του ML<sup>a</sup>L<sup>b</sup>L<sup>c</sup>L<sup>d</sup>L<sup>e</sup>L<sup>f</sup> είναι χειρόμορφα, ενώ για ML{{su|p=a|b=2}}L<sup>b</sup>L<sup>c</sup>L<sup>d</sup>L<sup>e</sup>, έξι διαστερεομερή είναι χειρόμορφα και τρία δεν είναι (αυτά όπου τα L<sup>a</sup> είναι ''trans''). Μπορεί κανείς να δει ότι η οκταεδρική συναρμογή επιτρέπει πολύ μεγαλύτερη πολυπλοκότητα από το τετράεδρο που κυριαρχεί στην [[οργανική χημεία]]. Το τετράεδρο ML<sup>a</sup>L<sup>b</sup>L<sup>c</sup>L<sup>d</sup> υπάρχει ως ένα μόνο εναντιομερές ζεύγος. Για να δημιουργηθούν δύο διαστερεομερή σε μια οργανική ένωση, απαιτούνται τουλάχιστον δύο κέντρα άνθρακα.

== Αποκλίσεις από την ιδανική συμμετρία ==
=== Φαινόμενο Jahn–Teller ===
Ο όρος μπορεί επίσης να αναφέρεται σε οκταεδρικό σύστημα που επηρεάζεται από το φαινόμενο Jahn-Teller, το οποίο είναι ένα συνηθισμένο φαινόμενο που συναντάται στη [[χημεία συναρμογής]]. Αυτό μειώνει τη συμμετρία του μορίου από O<sub>h</sub> σε D<sub>4h</sub> και είναι γνωστό ως τετραγωνική παραμόρφωση.

=== Παραμορφωμένη οκταεδρική γεωμετρία ===
Ορισμένα μόρια, όπως το εξαφθοριούχο ξένον (XeF<sub>6</sub>) ή το {{chem|IF|6|−}}, έχουν ένα μονήρες ζεύγος που παραμορφώνει τη [[μοριακή συμμετρία|συμμετρία]] του μορίου από O<sub>h</sub> σε C<sub>3v</sub>.<ref>{{cite journal
| title = A contribution to the understanding of the structure of xenon hexafluoride 
|first1=T. Daniel|last1= Crawford |first2=Kristen W. |last2=Springer |first3=Henry F.|last3= Schaefer | journal = [[Journal of Chemical Physics]]
| year = 1994
| volume = 102
| issue = 8
| pages = 3307–3311
| doi = 10.1063/1.468642
|bibcode=1995JChPh.102.3307C}}</ref><ref>{{
cite journal
| title = The Structure of {{chem|IF|6|-}}
| first1=Ali R. |last1=Mahjoub |first2=Konrad |last2=Seppelt
| journal = [[Angewandte Chemie International Edition]]
| year = 1991
| volume = 30
| issue = 3
| pages = 323–324
| doi = 10.1002/anie.199103231
}}</ref> Η συγκεκριμένη γεωμετρία είναι γνωστή ως μονοκαλυμμένο οκτάεδρο (monocapped octahedron), καθώς προέρχεται από το οκτάεδρο τοποθετώντας το μονήρες ζεύγος πάνω από το κέντρο μιας τριγωνικής έδρας του οκταέδρου ως "κάλυμμα" (και μετατοπίζοντας τις θέσεις των άλλων έξι ατόμων για να το προσαρμόσουν).<ref>{{cite web |url=https://winter.group.shef.ac.uk/vsepr/high-cn.html |title=VSEPR and more than six electron pairs |last=Winter |first=Mark |date=2015 |website=University of Sheffield: Department of Chemistry |access-date=25 September 2018 |quote=the structure of XeF<sub>6</sub> is based upon a distorted octahedron, probably towards a monocapped octahedron}}</ref> Και τα δύο αυτά αντιπροσωπεύουν μια απόκλιση από τη γεωμετρία που προβλέπεται από το VSEPR, το οποίο για το AX<sub>6</sub>E<sub>1</sub> προβλέπει ένα σχήμα πενταγωνικής πυραμίδας.

==Διοκταεδρικές δομές==
Ζεύγη οκταέδρων μπορούν να συγχωνευθούν με τρόπο που να διατηρεί την οκταεδρική γεωμετρία συναρμογής, αντικαθιστώντας τα τελικά προσδέματα με γεφυρωτικά προσδέματα. Δύο μοτίβα για τη συγχώνευση οκταέδρων είναι συνηθισμένα: η κοινή χρήση ακμών και η κοινή χρήση εδρών. Τα διοκτάεδρα με κοινή χρήση ακμών και εδρών έχουν τους τύπους [M<sub>2</sub>L<sub>8</sub>(μ-L)]<sub>2</sub> και M<sub>2</sub>L<sub>6</sub>(μ-L)<sub>3</sub>, αντίστοιχα. Πολυμερικές εκδοχές του ίδιου συνδετικού μοτίβου δίνουν τις στοιχειομετρίες [ML<sub>2</sub>(μ-L)<sub>2</sub>]<sub>∞</sub> και [M(μ-L)<sub>3</sub>]<sub>∞</sub>, αντίστοιχα.

Η κοινή ακμή ή έδρα ενός οκταέδρου δίνει μια δομή που ονομάζεται διοκταεδρική. Πολλές ενώσεις μεταλλικού πεντα[[αλογονίδιο|αλογονιδίου]] και πεντααλκοξειδίου υπάρχουν σε διάλυμα και σε στερεό με διοκταεδρικές δομές. Ένα παράδειγμα είναι το πενταχλωριούχο νιόβιο. Τα τετρααλογονίδια μετάλλων υπάρχουν συχνά ως [[πολυμερή]] με οκτάεδρα που μοιράζονται ακμές. Το τετραχλωριούχο ζιρκόνιο είναι ένα παράδειγμα.<ref>{{cite book|last=Wells|first=A.F.|date=1984|title=Structural Inorganic Chemistry|url=https://archive.org/details/structuralinorga0000well_m8i1|location=Oxford|publisher=Clarendon Press|isbn=0-19-855370-6}}</ref> Compounds with face-sharing octahedral chains include Οι ενώσεις με οκταεδρικές αλυσίδες με κοινές έδρες περιλαμβάνουν τα MoBr<sub>3</sub>, RuBr<sub>3</sub> και TlBr<sub>3</sub>.

<gallery class="center">
Image:Niobium-pentachloride-from-xtal-3D-balls.png|[[Πρότυπο σφαιρών και ράβδων]] του πενταχλωριούχου νιοβίου, μιας διοκταεδρικής ένωσης συναρμογής.
Image:Zirconium-tetrachloride-3D-balls-A.png|Πρότυπο σφαιρών και ράβδων του τετραχλωριούχου ζιρκονίου, ενός ανόργανου [[πολυμερές|πολυμερούς]] που βασίζεται σε οκτάεδρα με κοινή ακμή.
Image:MoBr3sideview.jpg|Πρότυπο σφαιρών και ράβδων του βρωμιούχου μολυβδαινίου(III), ενός ανόργανου [[πολυμερές|πολυμερούς]] που βασίζεται σε οκτάεδρα με κοινή έδρα.
Image:TiI3end-on.jpg|Προβολή σχεδόν προς τα κάτω της αλυσίδας του ιωδιούχου τιτανίου(III) που τονίζει την έκλειψη των προσδεμάτων αλογονιδίων σε τέτοια οκτάεδρα με κοινή έδρα.
</gallery>

== Τριγωνική πρισματική γεωμετρία ==
Για ενώσεις τύπου MX<sub>6</sub>, η κύρια εναλλακτική λύση στην οκταεδρική γεωμετρία είναι μια τριγωνική πρισματική γεωμετρία, η οποία έχει [[ομάδα συμμετρίας|συμμετρία]] D<sub>3h</sub>. Σε αυτή τη γεωμετρία, τα έξι προσδέματα είναι επίσης ισοδύναμα. Υπάρχουν επίσης παραμορφωμένα τριγωνικά πρίσματα, με συμμετρία C<sub>3v</sub>. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το {{chem2|W(CH3)6}}. Η αλληλομετατροπή των συμπλόκων ''Δ''- και ''Λ''-, η οποία είναι συνήθως αργή, προτείνεται να προχωρά μέσω ενός τριγωνικού πρισματικού ενδιάμεσου, μιας διαδικασίας που ονομάζεται "συστροφή Bailar". Μια εναλλακτική οδός για τη ρακεμοποίηση αυτών των ίδιων συμπλόκων είναι η συστροφή Ray-Dutt.

== Διαχωρισμός των d-τροχιακών ενεργειών ==

Για ένα ελεύθερο [[ιόν]], π.χ. αέριο Ni<sup>2+</sup> ή Mo<sup>0</sup>, η ενέργεια των d-τροχιακών είναι ίση σε ενέργεια, δηλαδή, είναι "εκφυλισμένα". Σε ένα οκταεδρικό σύμπλοκο, αυτός ο εκφυλισμός αίρεται. Η ενέργεια των d<sub>''z''<sup>2</sup></sub> και d<sub>''x''<sup>2</sup>&minus;''y''<sup>2</sup></sub>, το λεγόμενο σύνολο e<sub>g</sub>, που στοχεύουν απευθείας στα προσδέματα, αποσταθεροποιείται. Από την άλλη πλευρά, η ενέργεια των τροχιακών d<sub>''xz''</sub>, d<sub>''xy''</sub> και d<sub>''yz''</sub>, του λεγόμενου συνόλου t<sub>2g</sub>, είναι σταθεροποιημένη. Οι ετικέτες t<sub>2g</sub> και e<sub>g</sub> αναφέρονται στις μη αναγώγιμες αναπαραστάσεις, οι οποίες περιγράφουν τις ιδιότητες συμμετρίας αυτών των τροχιακών. Το ενεργειακό χάσμα που χωρίζει αυτά τα δύο σύνολα αποτελεί τη βάση της θεωρίας του κρυσταλλικού πεδίου (crystal field theory) και της πιο ολοκληρωμένης θεωρίας πεδίου προσδέματος (ligand field theory). Η απώλεια εκφυλισμού κατά τον σχηματισμό ενός οκταεδρικού συμπλόκου από ένα ελεύθερο ιόν ονομάζεται διάσπαση κρυσταλλικού πεδίου, ή διάσπαση πεδίου προσδέματος. Το ενεργειακό χάσμα ονομάζεται ''Δ''<sub>o</sub>, το οποίο ποικίλλει ανάλογα με τον αριθμό και τη φύση των προσδεμάτων. Εάν η συμμετρία του συμπλόκου είναι χαμηλότερη από την οκταεδρική, τα επίπεδα e<sub>g</sub> και t<sub>2g</sub> μπορούν να διαιρεθούν περαιτέρω. Παραδείγματος χάρη, τα σύνολα t<sub>2g</sub> και e<sub>g</sub> διαιρούνται περαιτέρω σε ''trans''-ML{{su|p=a|b=4}}L{{su|p=b|b=2}}.

Η ισχύς των προσδεμάτων έχει την ακόλουθη σειρά για αυτούς τους δότες ηλεκτρονίων:
:ασθενής [[ιώδιο]] < [[βρώμιο]] < [[φθόριο]] < [[οξικό]] < [[οξαλικό]] < [[νερό]] < [[πυριδίνη]] < [[κυάνιο]] :ισχυρή

Τα λεγόμενα "προσδέματα ασθενούς πεδίου" δημιουργούν μικρά ''Δ''<sub>o</sub> και [[Απορρόφηση|απορροφούν]] φως σε μεγαλύτερα [[μήκος κύματος|μήκη κύματος]].

== Αντιδράσεις ==
Δεδομένου ότι υπάρχει μια σχεδόν αμέτρητη ποικιλία οκταεδρικών συμπλόκων, δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι έχει περιγραφεί μια μεγάλη ποικιλία αντιδράσεων. Αυτές οι αντιδράσεις μπορούν να ταξινομηθούν ως εξής:

* Αντιδράσεις υποκατάστασης προσδέματος (μέσω ποικίλων μηχανισμών)
* Αντιδράσεις προσθήκης υποκαταστάτη, συμπεριλαμβανομένης, μεταξύ πολλών, της πρωτονίωσης
* [[Αντιδράσεις οξειδοαναγωγής]] (όπου κερδίζονται ή χάνονται ηλεκτρόνια)
* Αναδιατάξεις όπου η σχετική στερεοχημεία του προσδέματος αλλάζει εντός της σφαίρας συντονισμού.

Πολλές αντιδράσεις οκταεδρικών συμπλόκων μεταβατικών μετάλλων συμβαίνουν στο νερό. Όταν ένα [[ανιόν|ανιονικό]] πρόσδεμα αντικαθιστά ένα συναρμοσμένο μόριο νερού, η αντίδραση ονομάζεται ανίωση (anation). Η αντίστροφη αντίδραση, όπου το νερό αντικαθιστά ένα ανιονικό πρόσδεμα, ονομάζεται ενυδάτωση (aquation). Παραδείγματος χάρη, το {{chem2|[CoCl(NH3)5](2+)}} αποδίδει αργά το {{chem2|[Co(NH3)5(H2O)](3+)}} σε νερό, ειδικά παρουσία οξέος ή βάσης. Η προσθήκη πυκνού HCl μετατρέπει το υδατικό σύμπλοκο πίσω στο χλωρίδιο, μέσω μιας διαδικασίας ανίωσης.

== Παραπομπές ==
{{reflist}}

== Εξωτερικοί σύνδεσμοι ==
* [https://www.3dchem.com/inorganicmolecule.asp?id=650 Example of octahedral geometry at 3dCHEM.com] 
* [https://web.archive.org/web/20011224193355/http://www.iumsc.indiana.edu/IUMSC/ Indiana University Molecular Structure Center]
* [http://www.staff.ncl.ac.uk/j.p.goss/symmetry/Molecules_l3d.html Point Group Symmetry Examples]

[[Κατηγορία:Μοριακή γεωμετρία]]
[[Κατηγορία:Χημεία ενώσεων συναρμογής]]

Πρότυπα που χρησιμοποιούνται σε αυτή την σελίδα:

Πρότυπο:Center (επεξεργασία)
Πρότυπο:Chem (επεξεργασία)
Πρότυπο:Chem/atom (επεξεργασία)
Πρότυπο:Chem/link (επεξεργασία)
Πρότυπο:Chem2 (επεξεργασία)
Πρότυπο:Citation/core (επεξεργασία)
Πρότυπο:Citation/make link (επεξεργασία)
Πρότυπο:Cite book (προβολή κώδικα) (ημιπροστατευμένη)
Πρότυπο:Cite journal (προβολή κώδικα) (ημιπροστατευμένη)
Πρότυπο:Cite web (προβολή κώδικα) (ημιπροστατευμένη)
Πρότυπο:Infobox (επεξεργασία)
Πρότυπο:Infobox molecular geometry (επεξεργασία)
Πρότυπο:Main (επεξεργασία)
Πρότυπο:Main other (επεξεργασία)
Πρότυπο:Reflist (προβολή κώδικα) (πλήρως προστατευμένη)
Πρότυπο:Su (επεξεργασία)
Πρότυπο:Κύριο (προβολή κώδικα) (ημιπροστατευμένη)
Πρότυπο:Παραπομπές (προβολή κώδικα) (πλήρως προστατευμένη)
Πρότυπο:Πλαίσιο πληροφοριών (προβολή κώδικα) (πλήρως προστατευμένη)
Module:Arguments (προβολή κώδικα) (ημιπροστατευμένη)
Module:Check for unknown parameters (επεξεργασία)
Module:Chem2 (επεξεργασία)
Module:Chem2/styles.css (επεξεργασία)
Module:Citation/CS1 (προβολή κώδικα) (πλήρως προστατευμένη)
Module:Citation/CS1/COinS (επεξεργασία)
Module:Citation/CS1/Configuration (επεξεργασία)
Module:Citation/CS1/Date validation (επεξεργασία)
Module:Citation/CS1/Identifiers (επεξεργασία)
Module:Citation/CS1/Utilities (επεξεργασία)
Module:Citation/CS1/Whitelist (επεξεργασία)
Module:Citation/CS1/styles.css (επεξεργασία)
Module:Infobox (προβολή κώδικα) (πλήρως προστατευμένη)
Module:InfoboxImage (επεξεργασία)
Module:Navbar (επεξεργασία)
Module:Navbar/configuration (προβολή κώδικα) (πλήρως προστατευμένη)
Module:String (επεξεργασία)

Επιστροφή στη σελίδα Οκταεδρική μοριακή γεωμετρία.

Ανακτήθηκε από "https://el.wikipedia.org/wiki/Οκταεδρική_μοριακή_γεωμετρία"