Συριακές βουλευτικές εκλογές 2024

Οι βουλευτικές εκλογές διε��ήχθησαν στη Συρία διεξήχθησαν στις 15 Ιουλίου 2024. Η ημερομηνία ορίστηκε με διάταγμα που εκδόθηκε από τον Πρόεδρο, Μπασάρ αλ Άσαντ στις 11 Μαΐου 2024.^[1] 250 βουλευτές εξελέγησαν για να υπηρετήσουν τετραετή θητεία στο Λαϊκό Συμβούλιο.^[1] Οι βουλευτικές εκλογές στη Συρία διεξάγονται κάθε τέσσερα χρόνια, με τις τελευταίες να γίνονται το 2020.

Μεταξύ άλλων που απασχόλησαν την προεκλογική ατζέντα, ήταν η κακή διαχείριση της πανδημίας COVID-19 από την κυβέρνηση. Επιπλέον, η λίρα Συρίας έφτασε σε νέα χαμηλά έναντι του δολαρίου ΗΠΑ, με αποτέλεσμα τον πληθωρισμό των τροφίμων και των καυσίμων. Η κυβέρνηση ακύρωσε επίσης τις επιδοτήσεις ενώ διπλασίασε τους μισθούς του δημόσιου τομέα και των συντάξεων. Εν τω μεταξύ, ο Άσαντ επικεντρώνεται στο ότι το κοινοβούλιο είναι ένας «εθνικός διάλογος» για την επίλυση εσωτερικών ζητημάτων και η αποκατάσταση των σχέσεων με την Τουρκία προκειμένου η τελευταία να αποσυρθεί από τα κατεχόμενα εδάφη της.

Νικητής ανεδείχθη το Εθνικό Προοδευτικό Μέτωπο, όντας και ο μόνος συμμετέχων στις εκλογές. Αυτές ήταν οι τελευταίες εκλογές που διεξήχθησαν στην Μπααθική Συρία, πριν από την ανατροπή της μετά την επίθεση της συριακής αντιπολίτευσης το 2024.

Το 250μελές Λαϊκό Συμβούλιο της Συρίας δεν ήταν κάτι περισσότερο από μια «διακοσμητική» αρχή για το κυβερνών κόμμα Μπάαθ από τότε που ανέλαβε την εξουσία με το πραξικόπημα του 1963.^[2] Τα δύο τρίτα των εδρών στη συνέλευση ήταν δεσμευμένα για τους Μπααθιστές και τους συμμάχους τους στο Εθνικό Προοδευτικό Μέτωπο, πράγμα που σήμαινε ότι ήταν αδύνατο για το Μπάαθ να χάσει εκλογές. Ωστόσο, από την έναρξη του Συριακού Εμφυλίου Πολέμου το 2011, οι εκλογές για το Συμβούλιο άρχισαν να θεωρούνται ως «βαρόμετρο επιρροής μεταξύ της κυβερνώσας ελίτ», κυρίως λόγω της αύξησης των μη-Αλαουιτών μελών που εκπροσωπούσαν διάφορες νέες ομάδες και πολιτοφυλακές που στήριζαν το καθεστώς.

Η κυβέρνηση παραχώρησε επίσης μεταρρυθμίσεις ως μέρος μιας προσπάθειας αποκατάστασης με τους αντάρτες που παραδόθηκαν στη Νταράα. Το 2018, οι αντάρτες στη Νταράα συμφώνησαν να παραδοθούν μετά από μια κυβερνητική επίθεση. Ωστόσο, το αντικυβερνητικό αίσθημα παρέμεινε ισχυρό στην περιοχή, καθώς οι διαδηλωτές στη Σουέιντα κάλεσαν σε μποϊκοτάζ των εκλογών.^[3]

Μεταξύ των πιεστικών ζητημάτων των εκλογών ήταν ο κακός χειρισμός της πανδημίας COVID-19 από την κυβέρνηση και η φυγή ή η κόπωση των γιατρών της χώρας. Επιπλέον, η συριακή λίρα έφτασε σε νέα χαμηλά έναντι του δολαρίου ΗΠΑ, οδηγώντας σε πληθωρισμό τροφίμων και καυσίμων. Ο Άσαντ, εν τω μεταξύ, επικεντρώθηκε στο να αποτελέσει το κοινοβούλιο έναν «εθνικό διάλογο» για την επίλυση εγχώριων ζητημάτων και την αποκατάσταση των σχέσεων με την Τουρκία.

Οι 250 έδρες του Λαϊκού Συμβουλίου της Συρίας εξελέγησαν μέσω του συστήματος της κομματικής λίστας σε 15 πολυεδρικές περιφέρειες. Κάθε λίστα αποτελούνταν από κατ' ελάχιστον δύο τρίτα υποψηφίων του κόμματος Μπάαθ και κατά το ήμισυ από εργάτες και αγρότες, έτσι ώστε το σύνολο των τελευταίων να είναι 127 από τους 250 εκλεγμένους βουλευτές.

Οι υποψηφιότητες έγιναν δεκτές μεταξύ 20 και 26 Μαΐου. Συνολικά 9.194 υποψήφιοι εγκρίθηκαν να συμμετάσχουν, αριθμός που αργότερα μειώθηκε στους 1.516 για τις 250 έδρες. Οι εκλογές δεν διεξήχθησαν στη βορειοδυτική Συρία που κατείχαν οι αντάρτες, ούτε στη βορειοανατολική περιοχή, ενώ οι Σύροι του εξωτερικού δεν είχαν δικαίωμα συμμετοχής.

Τα εκλογικά τμήματα άνοιξαν στις 07:00 και η ψηφοφορία παρατάθηκε κατά δύο ώρες από την Ανώτατη Δικαστική Επιτροπή. ^[4] Σε αρκετά τμήματα στο Κυβερνείο Σουέιντα σημειώθηκαν επιθέσεις από διαδηλωτές που κατέστρεψαν κάλπες φωνάζοντας συνθήματα κατά του Άσαντ. Εκλογές επαναλήφθηκαν σε ορισμένα κέντρα στο Χαλέπι, τη Λαττάκεια, τη Χάμα και τη Νταράα λόγω παραβιάσεων που σχετίζονταν με διπλοψηφίες.^[5]

Τα αποτελέσματα δημοσιεύθηκαν στις 18 Ιουλίου, με τη συμμετοχή σε εθνικό επίπεδο να ανέρχεται στο 38,16%.^[6][7]Συνολικά 7.326.844 ψηφοφόροι έλαβαν μέρος από 19.200.325 εγγεγραμμένους.^[8]

Το Κόμμα Μπάαθ κέρδισε 169 έδρες, ενώ οι σύμμαχοί του κέρδισαν 16 (τρεις για το Συριακό Κοινωνικό Εθνικιστικό Κόμμα, δύο για το Συριακό Κομμουνιστικό Κόμμα (Ενιαίο), δύο για το Συριακό Κομμουνιστικό Κόμμα (Μπακντάς), δύο για το Κόμμα της Εθνικής Διαθήκης, δύο για το Κόμμα της Αραβικής Δημοκρατικής Ένωσης, δύο για το Σοσιαλιστικό Ενωτικό Κόμμα, δύο για το Κόμμα της Αραβικής Σοσιαλιστικής Ένωσης και μία για το Δημοκρατικό Σοσιαλιστικό Ενωτικό Κόμμα). Τις υπόλοιπες 65 έδρες κατέλαβαν ανεξάρτητοι υποψήφιοι.^[9]

Μετά τις εκλογές, ο πρόεδρος Άσαντ διόρισε τον πρώην υπουργό Επικοινωνιών Μοχάμαντ Γκαζί αλ-Τζαλάλι ως πρωθυπουργό.^[10] Η εξόριστη αντιπολίτευση χαρακτήρισε τις εκλογές «παράλογες», ενώ η Γερμανία δήλωσε ότι δεν υποστηρίζει τη διεξαγωγή εκλογών υπό τις παρούσες συνθήκες, καθώς αυτές δεν ήταν ελεύθερες ούτε δίκαιες και θα παγίωναν τη διαίρεση της χώρας.^[11]