IBM PC DOS (acrónimo de IBM Personal Computer Disk Operating System),[1] tamén coñecido como PC DOS ou IBM DOS, é un sistema operativo de disco descontinuado para o IBM Personal Computer, os seus sucesores e compatibles con IBM PC. Foi vendido por IBM desde principios da década de 1980 ata a década de 2000. Desenvolvido por Microsoft, tamén foi vendido por esa empresa ao mercado aberto como MS-DOS. Ambos os sistemas operativos eran idénticos ou case idénticos ata 1993, cando IBM comezou a vender PC DOS 6.1 coas súas propias novas características. A abreviatura colectiva para PC-DOS e MS-DOS era DOS, que tamén é o termo xenérico en inglés para sistemas operativos en disco, e que se comparte con ducias de sistemas operativos en disco chamados DOS.
O grupo de traballo de IBM reunido para desenvolver o IBM PC decidiu que os compoñentes críticos da máquina, incluído o sistema operativo, provirían de provedores externos. Esta ruptura radical coa tradición da empresa de desenvolvemento interno foi unha das decisións clave que converteron o IBM PC nun estándar da industria. Microsoft, fundada cinco anos antes por Bill Gates, foi finalmente escollida para o sistema operativo.
IBM contactou por primeira vez con Microsoft para revisar a empresa en xullo de 1980. As negociacións continuaron durante os meses seguintes e a documentación asinouse oficialmente a principios de novembro.[2]
As razóns polas que IBM permitiu que Microsoft conservase os dereitos da súa propia versión de PC-DOS, o que lle permitiu vendela a terceiros (unha decisión que, en retrospectiva, abriu a porta ao dominio de Microsoft nos sistemas operativos para ordenadores persoais) nunca se explicaron realmente. Non obstante, existe a sospeita de que IBM pensaba que estaba a conseguir un excelente acordo, porque ademais de que a empresa de Bill Gates cobraba un prezo relativamente baixo polo desenvolvemento do PC DOS (un total de 430.000 dólares), nin sequera pediu regalías por copia de software vendido (algo que a DRI de Gary Kildall, por exemplo, esixiu para o seu CP/M-86).[3]
Aínda que IBM agardaba que a maioría dos clientes usasen PC-DOS,[4] o IBM PC tamén era compatible co CP/M-86, que estivo dispoñible seis meses despois do PC-DOS,[5] e cos sistemas operativos UCSD p-System.[6] A expectativa de IBM resultou correcta: unha enquisa revelou que o 96,3% dos PC foron pedidos co DOS de 40 $, en comparación co 3,4% co CP/M-86 de 240 $.[7]
Ao longo da historia de IBM PC DOS, IBM e Microsoft desenvolveron varias versións. Cando se completou PC DOS 3.0, IBM xa contaba cun equipo de desenvolvedores responsables de todo o sistema operativo. A partir dese momento, o desenvolvemento de versións completas de IBM PC DOS levouse a cabo exclusivamente por IBM ou Microsoft. En 1985, o acordo de desenvolvemento conxunto (JDA) entre IBM e Microsoft para o desenvolvemento de PC-DOS establecía que cada empresa lle entregaba á outra unha versión completamente desenvolvida. A maioría das veces as versións de marca eran idénticas, pero houbo algúns casos nos que cada unha das empresas fixo pequenas modificacións na súa versión de DOS. No outono de 1984, IBM entregou a Microsoft todo o código fonte e a documentación do IBM TopView para DOS, desenvolvido internamente, para que a outra empresa puidese comprender mellor como desenvolver un entorno operativoorientado a obxectos, xanelas superpostas (para o seu desenvolvemento de Windows 2.0) e multitarefa.
O PC DOS só difire da versión distribuída por Microsoft en dous aspectos:
Os ficheiros IBMBIO.COM e IBMDOS.COM chámanse IO.SYS e MSDOS.SYS na versión de Microsoft.[22] Polo tanto, a «arma secreta» de IBM, o desfragmentador de disco DVOO (Disk Volume Organization Optimizer), só funcionará en sistemas IBM: dado que IBMBIO.COM ou IO.SYS deben estar na primeira posición do disco para que sexa arrancable, IBM só precisa comprobar a presenza do seu ficheiro IBMBIO.COM; non obstante, os disquetes (5¼") eran tan lentos que o propio DVOO nunca se lanzou comercialmente. Tamén había certa discriminación contra outros softwares comercializados por IBM, especialmente a versión 7 de PC DOS con Stacker e unha multitude de utilidades do sistema que comprobaban a versión (coa mensaxe de erro «Versión incorrecta de DOS»).[23]
O intérprete de BASIC, chamado simplemente BASICA en IBM,[24] chámase GWBASIC na versión de Microsoft. Pode haber un terceiro intérprete de BASIC: o que está situado na ROM dalgúns modelos, que se fai cargo automaticamente se o PC non atopa un disquete para arrincar.[25]
↑Formalmente coñecido como "The IBM Personal Computer DOS" desde as versións 1.0 ata a 3.30, como se informa nas respectivas saídas de COMMAND.COM desas versións.
